Te laat op de eerste schooldag

27 juni
Sestra mama
Jelien weet van zichzelf: op tijd komen is niet haar sterkste kant. Daarom bereidde ze de eerste schooldag van haar zoontje extra goed voor.

Jelien (38 jaar, getrouwd, moeder van drie kinderen en woonachtig in Heerenveen) vertelt: ‘Als ik ergens mee bezig ben, verdwijnt de tijd. Ik heb een creatief beroep (www.jelien.nl) en kan daar helemaal in verdwijnen. De consequentie is alleen dat ik een externe herinnering nodig heb om weer uit dat tijdloze te komen. Ik heb overal wekkers voor. Iets waar anderen weleens om moeten grinniken als er weer één afgaat.

De eerste schooldag van onze oudste zoon Dante had ik dan ook heel goed voorbereid. Hij zou om 15.00 uur op het schoolplein staan, het was tien minuten fietsen en ik was al om 14.30 uur weggegaan van huis. Tijd zat, dacht ik.

Toen ik mijn fiets parkeerde, voelde ik al nattigheid. Op het schoolplein stond maar een aantal ouders te kletsen, Dante zag ik nergens. Pas toen ik het plein opliep kwam hij aanlopen aan de hand van de juf. Ze hadden mij net gebeld, zei ze, maar ik had geen telefoon bij me gehad. Wat bleek: de school was om 14.30 uur uitgegaan. Ik was te laat.

Nu ik het vertel, krijg ik nog steeds een knoop in mijn maag. “Typisch Jelien”, zeiden mensen die ervan hoorden. Juist dát zat me dwars. Ik had zo mijn best gedaan om op tijd te zijn. Ik weet nog hoe blij ik naar school fietste, het zonnetje scheen en ik was heel benieuwd naar Dante zijn eerste schooldag. “Het hoort gewoon een beetje bij je”, probeerden mensen mij gerust te stellen. Dat maakte me verdrietig. Ik kreeg het gevoel van dat ze mij als een niet-betrokken moeder zagen, terwijl dat feitelijk niet zo was.

Zowel de juf als mijn zoon maakten er geen probleem van. Achteraf herinner ik me dat een moeder tijdens een wendag een paar weken eerder tegen haar dochter zei: “Tot drie uur.” Ik heb dat opgevat als: de school gaat om 15.00 uur uit. Sindsdien staat mijn wekker op 14.00 uur en neem ik mijn telefoon altijd mee. Nieuwe tijden of bijzondere dagen krijgen een dubbelcheck. Hm, eigenlijk is het best goed om dit verhaal nog eens te vertellen.’

Sestra mama

Sestra mama is hét magazine voor elke moeder. Voor de mama die (continu) op zoek is naar work-lifebalans en tijd voor zichzelf en haar omgeving. Volg Sestra op Instagram www.instagram.com/sestramama/

Tags
Geloofsopvoeding
Dagelijks leven
4-7 jaar
8-12 jaar
Literatuurtip
Doopbox voor ouders

Met de doopbox biedt u als kerkenraad ouders en verzorgers een inhoudsvol cadeau. Het is een manier om ouders bewust te maken van hun prachtige taak in de christelijke opvoeding. De doopbox is zo ontworpen dat u de mogelijkheid heeft zelf nog aanvullend iets toe te voegen. Lees voor meer informatie de blog over dit materiaal.

Geloven in opvoeden

Het boek geeft ouders adviezen en vaardigheden mee die hen helpen weer in hun opvoeding te gaan geloven. En ouders worden toegerust om gestalte te geven aan de geloofsopvoeding in het gezin.

In het werkboek dat erbij aangeschaft kan worden, staan vragen en werkvormen om mee aan de slag te gaan.

Je peuter begrijpen

Peuters kunnen heel lief zijn en tegelijk heel vermoeiend. Soms zijn ze zo dwars dat je er geen raad mee weet, maar even later kruipen ze bij je op schoot om weer eens lekker met je te kroelen. Voor veel ouders zal dit een herkenbaar beeld van hun peuter zijn. Een beeld dat tegelijkertijd veel vragen oproept. Hoe reageer ik op een peuter die niets wil en op alles ‘nee’ zegt? Wat moet ik doen als hij alles zelf wil doen op een moment dat het mij helemaal niet uitkomt? Hoe kan ik hem geruststellen als hij ’s nachts angstig wakker wordt, of hem zover krijgen dat hij zijn speelgoed deelt met een ander kind?

In dit deel van de serie Christelijke opvoeding zoeken de auteurs op deze en vele andere vragen een praktisch antwoord, waar ouders houvast aan hebben in het dagelijkse gezinsleven. Daarbij proberen ze allereerst peuters te begrijpen in wat ze doen en laten en bij wat er in hun ‘koppie’ omgaat. Dat is de beste manier om te weten te komen wat een peuter nodig heeft en wat een goede aanpak is.