Jouw kleinste inzet kan álle verschil maken

22 december
TEAR
​Op een zondag zat hij opeens naast een vriend in de kerk. John, getint, 17 jaar. Contact met hem krijgen was niet zo gemakkelijk, maar op de vraag waarom hij deze kerst eigenlijk naar de kerk kwam, volgde een verrassend antwoord: “Omdat mijn vriend Eric hier komt. Als híj naar een kerk gaat, dan móet het wel iets bijzonders zijn. Want zo gelovig is hij niet.”

Het beviel John wel. En geregeld bleef hij komen. En toen weer een hele tijd niet. Als pastor van de kerk vroeg ik me af hoe het met John ging. Logisch, want Johns verhaal was heftig. Zijn ouders scheidden toen hij negen was, vader vertrok uit huis en in groep acht van de basisschool pleegde een vriendje zelfmoord. Toen hij dertien was en zijn zusje elf, vertrok moeder naar Engeland. Ze maakte elke maand de huur van de woning over, maar de twee kinderen moesten zich vanaf dat moment zelf zien te redden in een flat in Amsterdam-Noord. Koken, wassen, naar school gaan en je leven leiden: met behulp van buren en wat vrienden ging het. Maar wat was er een boel wantrouwen gegroeid. En wat waren de wonden diep.

‘De wereld is kapot’
Op mijn bezoekronde door de stad fietste ik óók langs Johns flat. Het liep weer tegen Kerst en dat betekende korte dagen en lange, donkere avonden. John had al weken niet gereageerd op mails, berichtjes en telefoontjes. Een stem van binnen vertelde me dat ik toch maar aan moest bellen bij die flat. En dat gebeurde.

De intercom reageerde niet. Wat zou er toch aan de hand zijn? Vertwijfeld keek ik naar boven. Daar, zeven hoog, woonde John. En… huh? Als ik goed keek… ja! John stak zijn hoofd over de reling en kwam daarna alsnog aan de intercom. “Mag ik bij je langs komen?”, vroeg ik. “Jij wel”, en de zoemer klonk. Ik duwde de deur open en haastte me naar de lift. Het voelde donker.

De voordeur stond al op een kier. Ik liep naar binnen en schrok. Daar zat John met een PlayStation in zijn handen. De gordijnen van de woonkamer stonden half open en verspreid door het huis lagen pizzadozen en lege blikjes. Wezenloos staarde John naar het beeldscherm en speelde hij zijn spel. Het duurde even voor ik contact had en al snel erkende hij dat het niet lekker ging. “De wereld is kapot en het leven is klote”, kon hij uitbrengen.

Geen oogcontact. Geen licht in zijn ogen.

Het. Was. Triest.

Zo goed en zo kwaad als het ging ontstond er een gesprekje. Over donker, duisternis, miskenning, eenzaamheid en het ontbreken van licht. En toch, als ik goed keek, zag ik een John met zoveel potentie, talenten en mogelijkheden. Hij had alleen de kans nog nooit gekregen om dát te laten zien. Na enig aandringen kleedde hij zich aan en we lunchten in de stad. Het gesprek dat volgde maakte duidelijk dat hier een logeerpartij in zou gaan zitten, bij mij thuis. En zo geschiedde.

Metamorfose
Veel inspanningen en gesprekken volgden. John stond op uit zijn isolement en negativiteit. Mensen hielpen hem te zien wie hij, als hij goed keek, werkelijk was en wat hij in huis had. Jezus werd geboren in zijn hart en John beleed zijn geloof. Hij ging studeren en vond een baan. John leerde een domineesdochter kennen, die haar geloof grotendeels kwijt was. Maar hij hielp haar, op grond van zijn eigen verhaal, opnieuw te zoeken naar Christus, de Heer. En ze vond Hem. Of liever: Hij vond haar. Jaren gingen voorbij. De twee trouwden, kochten een huis en kregen een zoon. John was inmiddels jeugdleider in de kerk waar hij zo vergroeid mee raakte. Wat een metamorfose had er in de voorbije jaren plaatsgevonden! Eind goed, al goed…

Bekentenis
Eén ding moet je nog weten. Zo’n zeven jaar ná die ontmoeting waarna het licht begon te worden, trakteerde ik John vanwege zijn verjaardag op een diner. En tijdens die maaltijd vertrouwde hij me een geheim toe. “Je wist het niet, maar op die dag dat jij langs kwam, had ik ’s ochtends mijn afscheidsbrief geschreven. Ik wilde ’s middags een eind aan mijn leven maken. Je hebt me gered.”

We huilden samen na deze bekentenis. Ik was verrast. Hoe was dit mogelijk? Luisteren naar het stemmetje in mijn hart, had dat zeven jaar geleden dit mooie leven gered? Ja! Het lichtje was gaan branden en John stond op uit zijn moeilijke situatie. Hij had alleen een hand nodig om hem overeind te trekken. Als je goed kijkt, zie je vast voor wie jij die hand mag zijn deze kerst.

Jurjen ten Brinke is voorganger van Hoop voor Noord en ambassadeur van ontwikkelingsorganisatie Tear. Kijk voor meer informatie over Tear op www.tear.nl.

TEAR

Tear helpt mensen zelf op te staan uit armoede en onrecht. We bieden wereldwijd hulp via lokale organisaties en kerken. Wij bouwen aan weerbare gemeenschappen en waar nodig vullen wij aan. Recht doen is voor ons een opdracht van God.

Tags
Verdriet
Zelfbeeld
Problemen
Christelijke feesten
13-16 jaar
Literatuurtip
Geloven in opvoeden

Het boek geeft ouders adviezen en vaardigheden mee die hen helpen weer in hun opvoeding te gaan geloven. En ouders worden toegerust om gestalte te geven aan de geloofsopvoeding in het gezin.

In het werkboek dat erbij aangeschaft kan worden, staan vragen en werkvormen om mee aan de slag te gaan.

Dankdagkalender 'Delen'

Op 2 november is het dankdag voor gewas, arbeid en visserij.Woord en Daad staat samen met de jeugdbonden HHJO, HJW, JBGG en LCJ, uitgebreid bij deze dag stil. In de kalender denken we met kinderen en jongeren na over wat God in de Bijbel zegt over dit onderwerp. Daarnaast delen we verhalen uit het werkveld van Woord en Daad.

Wil jij de kalender bestellen? Of wilt u de kalender een plek geven in uw gezin of in uw gemeente? De kalender zelf is gratis, er worden wel verzendkosten in rekening gebracht.

Voorleven (0-3)

De serie Voorleven van de HGJB wil ouders praktische handvatten aanreiken om met elkaar in gesprek te gaan over opvoeden en geloven. Dit deel gaat o.a. over de doop, vertrouwen, zingen en bidden en Bijbellezen. Zowel de pedagogische als de bijbels-theologische kant van opvoeden komt aan bod. Met opdrachten en gespreksvragen wordt een open gesprek bevorderd waarin ouders kunnen leren van elkaar. De serie Voorleven bestaat uit vier boekjes en bestrijkt de leeftijd van 0 tot 16 jaar, ouders kunnen op die manier met hun kind meegroeien.

Voorleven is geschikt voor een opvoedkring. De deeltjes bestaan uit acht hoofdstukken. De eerste twee uit dit deel zijn ook geschikt voor doopcatechese. Elk hoofdstuk behandelt een thema en biedt een herkenbare casus, een Bijbelstudie, verwerkingsvormen en verdiepende artikelen.