Briefjes op het kruis

13 februari
Nederlands Dagblad
“Au! Ik sla op m’n duim!” “Pap, ik krijg ‘m echt niet recht, hoor!” “Mijn briefje zit vast!” Het was Goede Vrijdag, een zonnige dag. Allemaal stonden we om onze tuintafel heen, die vol lag met takken uit de tuin, rode briefjes, spijkers en een enkele hamer. Onder leiding van mijn echtgenoot waren de kinderen druk bezig de briefjes vast te spijkeren op het zelfgemaakte houten kruis.

Eerst hadden we natuurlijk het verhaal gelezen, van het kruis van Jezus. Dat kenden ze al goed en daarom zouden we het proberen tastbaar te maken. We deelden de briefjes uit en legden uit dat Jezus voor onze zonde is gestorven, voor al het leed van onze wereld. We schreven het op: ons ongeduld, onze boosheid, de tranen, de slachtoffers. We vouwden de briefjes dicht, want “niemand mag mijn briefjes toch lezen, mam?!”

En toen die spijkers, en die hamer. De kinderen vonden het prachtig en mijn man had al zijn aandacht nodig om ze te helpen.

Maar ik voelde elke slag. Die spijkers, ze gingen niet in het hout. Ze gingen door zijn handen die de kinderen hadden gezegend. Door zijn voeten, die zo liefdevol gewassen waren met haar tranen. Onvoorstelbaar.

Die emotie kon ik niet direct delen. Voor hen was het zo’n andere beleving. Ze vonden het vooral een vreselijk leuke uitdaging. En dat was goed. Als je met je kinderen aan de slag gaat; gaat doen, gaat praten, gaat bidden, dan merk je ook dat je gevoelens soms niet gelijk op gaan. Dat jij iets heel anders denkt en beleeft dan je kinderen. Soms is het goed om een brug te slaan en soms is het goed om het zo te laten. Je hoeft je kinderen niet zomaar te belasten met de heftigheid aan gevoelens die jouzelf overkomt.

“Wow, wat goed dat het gelukt is! Wat bijzonder hè, dat de Here Jezus dit voor ons heeft gedaan. Wie weet er een lied op Youtube om erbij te kijken?”


Dit artikel is eerder verschenen in het Nederlands Dagblad.

Nederlands Dagblad

Het Nederlands Dagblad biedt lezers een dagelijks venster op de werkelijkheid, en duiding daarvan in het licht van de Bijbel.

Tags
Christelijke feesten
Literatuurtip
Geloven in opvoeden

Het boek geeft ouders adviezen en vaardigheden mee die hen helpen weer in hun opvoeding te gaan geloven. En ouders worden toegerust om gestalte te geven aan de geloofsopvoeding in het gezin.

In het werkboek dat erbij aangeschaft kan worden, staan vragen en werkvormen om mee aan de slag te gaan.

Dankdagkalender 'Delen'

Op 2 november is het dankdag voor gewas, arbeid en visserij.Woord en Daad staat samen met de jeugdbonden HHJO, HJW, JBGG en LCJ, uitgebreid bij deze dag stil. In de kalender denken we met kinderen en jongeren na over wat God in de Bijbel zegt over dit onderwerp. Daarnaast delen we verhalen uit het werkveld van Woord en Daad.

Wil jij de kalender bestellen? Of wilt u de kalender een plek geven in uw gezin of in uw gemeente? De kalender zelf is gratis, er worden wel verzendkosten in rekening gebracht.

Voorleven (0-3)

De serie Voorleven van de HGJB wil ouders praktische handvatten aanreiken om met elkaar in gesprek te gaan over opvoeden en geloven. Dit deel gaat o.a. over de doop, vertrouwen, zingen en bidden en Bijbellezen. Zowel de pedagogische als de bijbels-theologische kant van opvoeden komt aan bod. Met opdrachten en gespreksvragen wordt een open gesprek bevorderd waarin ouders kunnen leren van elkaar. De serie Voorleven bestaat uit vier boekjes en bestrijkt de leeftijd van 0 tot 16 jaar, ouders kunnen op die manier met hun kind meegroeien.

Voorleven is geschikt voor een opvoedkring. De deeltjes bestaan uit acht hoofdstukken. De eerste twee uit dit deel zijn ook geschikt voor doopcatechese. Elk hoofdstuk behandelt een thema en biedt een herkenbare casus, een Bijbelstudie, verwerkingsvormen en verdiepende artikelen.