Bidden met ijslollystokjes

7 oktober
CGJO
Erik Visscher is godsdienstleraar en getrouwd met Trijnie. Samen hebben ze vier kinderen. Trijnie is kapster. CGJO-jeugdwerkadviseur Arjen Uil zocht ze op in hun woonplaats Almelo en ging in gesprek over hoe ze de coronaperiode hebben ervaren.

Hoe hebben jullie de coronaperiode ervaren?

Trijnie: “Mijn werk stopte en ik moest wennen aan de nieuwe situatie. Het begeleiden van de kinderen met hun schoolwerk gaf mij rust.”

Erik: “Het ritme veranderde. Ik werk op een school en hier is van nature een structuur aanwezig. Deze viel weg, dat was in het begin wennen. Wat ik vooral merkte, is dat werk en privé door elkaar ging lopen. De kinderen aan wie ik lesgeef, moesten thuis studeren. Hierdoor vervaagde de grens tussen schooltijd en privétijd en stuurden ’s ze avonds wel eens een appje.”

En voor jullie als gezin?

Trijnie: “We zaten meer bij elkaar. Doordat sport was weggevallen, aten we vaker samen. Dat was ook fijn en gaf rust.”

Erik: “Als ouders ben je opeens overal bij. Zo zie je bijvoorbeeld frustratie bij schoolwerk als iets niet lukt. Normaal gebeurt dit op school. Als ouders krijg je niet direct te zien waar kinderen tegen aanlopen en waar ze goed in zijn.”

Veranderde er op het gebied van geloofsopvoeding ook iets tijdens de crisis?

Trijnie: “Vanuit school werden er dagopeningen en Bijbelverhalen aangedragen. Dit pakte ik in het begin van de coronacrisis enthousiast op. In de loop van de tijd is dat weggeëbd. Vanuit school kwam er op een gegeven moment ook niet elke week een papiertje meer mee. Dit had ook te maken met dat er een gedeelte van de kinderen weer naar school mocht.”

Erik: “Tegelijkertijd is er ook niet al te veel veranderd. Ik denk dat geloofsopvoeding voor ons vooral in de regelmaat zit en tijdens de coronaperiode is dat gewoon doorgegaan.”

Trijnie: “We beginnen de maaltijden met gebed en proberen ook altijd uit de Bijbel te lezen. Het moet niet te lang zijn en wel behapbaar. We proberen onze kinderen te betrekken bij het geloofsmoment aan tafel. Dat niet alleen wij het doen, maar ook de kinderen zelf.”

Erik: “Bidden doen we om en om. Ook onze kinderen. We hebben hiervoor wel eens vage trucjes gebruikt. We hebben een beker met ijslollystokjes. Op de stokjes staan gebedspunten. De kinderen moesten drie gebedspunten trekken. In het begin werkte het even. Na een poosje wisten onze kinderen de gemakkelijke gebedspunten uit de beker te halen doordat ze hun nagel in de ijslollystokjes hadden gezet.”

Hoe zijn jullie omgegaan met het wegvallen van de kerkdiensten?

Trijnie: “We hebben als gezin naar verschillende diensten gekeken. De twee jongste keken naar een dienst van Mozaiek. De twee oudsten hebben veel naar BEAM gekeken. Wij keken vaak naar onze eigen dienst. De deuren gingen dan dicht, zodat je geen last had van elkaar.”

Erik: “Ze hadden een eigen moment dat bij hun leeftijd past. Misschien is het voor de kerk goed om na te denken over differentiatie in de kerkdienst.”

Trijnie: “Ik vind wel dat onze kerk goed bezig is geweest om zoveel mogelijk voor de jeugd te doen. Ze hebben verschillende keren iets langs gebracht. Ze hebben in elk geval echt geprobeerd om betrokken te zijn.”

Erik: “Het was ook zoeken in het jongerenwerk. De jongeren hebben de hele dag online les gehad en dan moeten ze ’s avonds weer online voor de kerk. Daar zaten de jongeren niet op te wachten. Wat bij ons goed werkte, was dat de jongeren zelf dingen organiseerden: een online escape room, een bingo. Als de jongeren zelf met een idee komen, werkt dit beter dan als volwassenen iets organiseren. Dat is dus weer iets waar je als kerk over na kunt denken: hoe kun je jongeren inschakelen en betrekken bij je jeugdwerk.”

Hoe zien jullie je rol als ouders ten opzichte van het jongerenwerk?

Erik: “Ik verwacht niet dat de kerk mijn kinderen opvoed. Volgens mij is dit een samenwerking tussen school, kerk en gezin. De ouderwetse triangel gedachte. Daar zou wat mij betreft wel meer verbinding gezocht mogen worden.”

Trijnie: “Ik denk dat wij als ouders proberen aan te sporen en voor te leven. Ik denk dat het goed is om ze een begin te geven en op den duur los te laten, zodat ze zelf verder kunnen gaan.”

Hoe sporen jullie als ouders je kinderen aan?

Trijnie: “Vaak in kleine dingen die gebeuren in het dagelijks leven. Onze kinderen zitten op een sportvereniging en komen daar niet-gelovige kinderen tegen. Thuis praten we hierover en proberen we ze te laten nadenken over hoe je hier mee om kan gaan.”

Erik: “Tijdens de coronaperiode is er een meester overleden van één van de kinderen. Dat is iets uit het leven dat voorbij komt. Daar bidden we dan voor aan tafel. Dat voelt voor ons als heel normaal, maar het is wel een moment met je kinderen waarin je iets van het geloof kan laten zien.”

Trijnie: “We willen onze kinderen graag meegeven dat ze kunnen nadenken over de personen voor wie ze kunnen bidden. Anders kan het gebed ook een riedeltje worden wat je opzegt.”

Hebben jullie nog een tip voor andere ouders?

Trijnie: “Deel dingen die je lastig vindt en dingen die goed werken met andere ouders. Wij hebben de gebedsstokjes een keer bedacht. Sommige ouders vinden het ook lastig om aansprekende vormen te vinden voor hun kinderen. Meer gesprek tussen ouders onderling kan hierbij helpend zijn.”

CGJO

De Christelijke Gereformeerde Jeugdwerk Organisatie is één van de twee jeugdwerkorganisaties binnen de CGK. De CGJO onderscheidt zich in toerusting op maat voor clubs, verenigingen, kerkenraden, ouders en zondagsscholen.

Tags
Pubers
Loslaten
Dagelijks leven
8-12 jaar
13-16 jaar
Literatuurtip
Geloven in opvoeden

Het boek geeft ouders adviezen en vaardigheden mee die hen helpen weer in hun opvoeding te gaan geloven. En ouders worden toegerust om gestalte te geven aan de geloofsopvoeding in het gezin.

In het werkboek dat erbij aangeschaft kan worden, staan vragen en werkvormen om mee aan de slag te gaan.

Ruimte door regels

Een kind zonder grenzen in de opvoeding heeft het niet getroffen. In dit boek maakt Sarina Brons duidelijk hoe belangrijk, veilig en waardevol het stellen van grenzen voor je kind is. Alle belangrijke elementen komen daarbij aan de orde, zoals belang, doel en uitwerking van grenzen, de moeite om grenzen te stellen en de verhouding tussen grenzen, liefde en verantwoordelijkheid.
Steeds met duidelijke uitleg, adviezen en tips. Door middel van prikkelende vragen in de tekst wil de auteur ouders daarnaast laten nadenken over hun eigen keuzes en oplossingen.
Ze bemoedigt ouders met haar visie dat grenzen je kind helpen om op een goede manier groot te worden.

Parenting Children Course

De Parenting Children Course is een plek voor ontmoeting, herkenning en inspiratie. Je praat samen met andere ouders over herkenbare uitdagingen en ontvangt handvatten, tips en nieuwe ideeën voor thuis. Want iedere ouder wil graag het beste voor zijn kind!

Loop je rond met vragen over opvoeding? Vraag je je af hoe jij je kinderen kunt stimuleren in hun ontwikkeling? Hoe je belangrijke waarden integreert in je opvoeding? Ben je op zoek naar een juiste balans tussen loslaten en grenzen stellen? Dan is Parenting Children Course echt iets voor jou! De cursus is voor ouders van 0 tot 10-jarigen. Het is voor iedere ouder, ongeacht burgerlijke staat, culturele achtergrond of levensovertuiging. De Parenting Children Course is gebaseerd op christelijke principes, maar is relevant voor zowel christelijke als niet-christelijke opvoeders.